|
|
|
|
Tadeusz Rózewicz
Niets wordt ooit Verklaard Niets vereffend Niets beloond
De tijd heelt niets De wonden trekken niet dicht Geen woord Vervangt het woord
Geen gras groeit op de graven Overledenen sterven En staan niet op
De poëzie sleept zich Verder In de richting van Arkadië Of omgekeerd
Vertaalt niets Verklaart niets Doet van niets afstand Bevat geen heelheid Vervult geen hoop
Schept geen nieuwe spelregels Neemt aan geen enkel vergenoegen deel Heeft een bepaalde plaats Die ze moet opvullen
Als ze niet esoterisch is Als ze niet origineel is Als ze geen bewondering afdwingt Dan moet het waarschijnlijk zo zijn
Ze volgt haar eigen dwang De eigen mogelijkheden En grenzen Ze is ondergeschikt aan zichzelf
Ze vervangt geen andere Is door geen andere vervangbaar Ze is open voor allen Zonder geheim
Ze heeft veel opgaven Die ze nooit vervult
Na de stortbui zo plotseling Als een zweepslag Smelt in de grassen Het licht
Rode ossen In een rechthoekig juk Stampen over de weg
Vaal koren vloeit Golf na golf
De mensen na de arbeid Gaan langzaam door het veld
Aan de horizon staan zwarte wolken Daar Waar vroeger de leegte was.
De hele dag groeit De boom uit leed De boom uit regen Uit nevels woorden en zwijgen
In de stalen rib van de brug Sloeg De sneltrein in
In de nis die de ingenieur De armen liet Wacht ik op mijn vertrek
Mijn leed maakt zich los en valt Een enkele traan lost Deze wereld uit ijzer Beton en goud op
Jij echter bent de kroon Van de boom die groeit In mij van vroeg Tot laat.
Der wirklichkeit Die ich durch die schmutzige fensterscheibe Im wartesaal Betrachtete
Sah ich Auge in auge
Schwach Wandte ich mich um Von meiner schwäche
Wandte mich um Von den täuschungen In den sand Meiner worte Zeichnete jemand das zeichen Des fisches Und ging
1969
Erde Wiege voll asche
Voll gräber Wie eine honigwabe Grab an grab Die flach Begrabenen
Vom leben getrennt Wie ein mund
|
|
|
de Rijn - collage 30 x 40 cm
Share |
canandanann 31-01-2012
|
.JPG)
.JPG)
